Święto Wojska Polskiego zostało ustanowione w 1923 roku celem upamiętnienia Bitwy Warszawskiej. Bitwa Warszawska została stoczona w dniach 13-25 sierpnia 1920 r. i była decydującym starciem podczas wojny polsko-bolszewickiej. „Cud nad Wisłą” został uznany za osiemnastą najważniejszą bitwę w historii świata. Zdecydował o utrzymaniu niepodległości przez Polskę i powstrzymał sowiecką inwazję. 15 sierpnia rozpoczęło się forsowanie Wieprza pod Kockiem - kontrofensywa, która doprowadziła do rozbicia frontu wojska rosyjskiego.
Na dzień 15 sierpnia wyznaczono Święto Wojska Polskiego, obchodzone jeszcze po II wojnie światowej. Potem zmieniono termin na 14 października, związany z bitwą pod Lenino. W latach 1990-1992 żołnierze świętowali 3 maja, w rocznicę uchwalenia konstytucji. Od 1992 r. Święto Wojska Polskiego jest znów obchodzone 15 sierpnia.
Natomiast Święto Wniebowzięcia wiąże się z dogmatem kościelnym, zgodnie z którym Maryja została wzięta do nieba z ciałem i duszą. Z ziołami wiąże się pewna średniowieczna legenda. Mówi ona, że gdy apostołowie przyszli zobaczyć grób Maryi, wewnątrz nie zastali ciała, a kwitnące kwiaty i zioła, które pięknie pachniały. To święto o wielowiekowej tradycji jest przede wszystkim podziękowaniem za tegoroczne plony.
Kartka z kalendarza na 15 sierpnia wskazuje, iż jest to dzień wolny od pracy. To święto państwowe i kościelne związane z rocznicą Cudu Nad Wisłą (Święto Wojska Polskiego) i Świętem Wniebowzięcia Maryi Panny -Matki Boskiej Zielnej.